Pues ahora os comprar viagra generico viagra traemos de la mano de html5doctor.

Geboortehuis Delen

In de crisistijd van de vorige eeuw, de jaren 20 al, was er in het hoge noorden geen werk. Vooral in Groningen en Drenthe was de werkloosheid erg hoog, terwijl er in Eindhoven een nieuwe fabriek gebouwd werd id ezat te spingen om werknemers en vooral meisjes voor aan de lopende band.

Philips ging werven en ging vooral op zoek naar grote gezinnen met veel meisjes. Zo kwam ook mijn opa aan bod om met zijn gezien met 10 kinderen naar de nieuwe stad Eindhoven af  te reizen. Aangezien hij 8 dochters had en slechts 2 zoons, werd hem verzekerd dat er werk zou zijn voor hem en zijn oudste zoon en zijn jongste zoon zou mogen studeren. De oudste meisjes konden ook meteen aan het werk en de jongere meisjes mochten ook naar school. Er zou een huis met voor die tijd luxe voorzieningen geschikbaar gesteld worden.

In de periode tot aan de grote reis overledd helaas 1 van de jongste dochters en wed besloten om de verloofde van de oudste zoon mee te nemen als twaalfde persoon. Zo kwam het gezin Zondag op 5 september 1928 aan de Plaggenstraat 47 te wonen.  Aan alle beloftes werd voldaan: er was voldoende werk, de kinderen konden naar school, een kerk was zelfs in de buurt en het huis voldeed aan alle verwachtingen. Het had zelfs 4 slaapkamers! De oudste zoon kreeg het kamertje boven de gang voor zich alleen, de oudere meisjes, inclusief de verloofde, kregen gezamelijk een grote slaapkamer waar 2 opklapbare tweepersoonsbedden werden neergezet. In de andere grote slaapkamer sliepen de 4 jongere zussen ook in twee opklapbare dubbele bedden en het kleine breortje in een eigen bed op de zelfde kamer. Het aller jongste zusje, toen 2 jaar oud, sliep bij de ouders op de kamer boven de keuken.

Al snel moesten de oudste zoon en zijn verloofde echter zelf woonruimte hebben, want er moest getrouwd worden. Door de jaren heen vertrok de ene na de andere het ouderlijk huis, ging de jongste zoon studeren en kwam nog ver ook bij Philips.

Maar kinderen kwamen er niet meer, in al die jaren.

Uiteindelijk was alleen de moeder met haar op één na jongste dochter nog in huis, maar toen ook zij trouw plannen kreeg, besloot de jongste zoon met zijn partner bij de moeder in huis te trekken.

Dit ging jaren goed, tot de moeder een herseninfarct kreeg en meer hulp en toezicht nodig had. Dit konden de beide mannen, die overdag werkten, niet bieden. Dus werd er besloten dan één van de dochters, die ondertussen getrouwd was en al 4 kinderen had, in huis zou komen en de broer met partner in het huis van zijn zus zou trekken. Zo was de moeder nooit meer alleen.

Deze verhuizing vond plaats in 1959. De moeder, oma dus, genoot van het gezin om haar heen en nam haar jongste kleinzoon mee als ze boodschappen moest doen, omdat zij zelf niets meer kon onthouden, maar liet dan vol trots haar kleinzoon de boodschappen opzeggen.

Toch gebeurde er in 1961 iets bijzonders. Er werd aan de Plaggenstraat 47 een kind geboren! Een meisje, die de naam Trientje kreeg, genoemd naar een ongetrouwde tante. Al vanaf haar geboorte werd zij door haar ouders Tineke genoemd en heeft er zelf altijd opgestaan zo genoemd te blijven. Een hlaf jaar later overleed de oma, de oermoeder van dit verhaal. bijna 80 jaar oud, Oud voor die tijd.

Tineke heeft ruim 19 jaar aan de PLaggenstraat gewoond en ook in haar jeugd is er niemand meer geboren.

Toen haar moeder in 2001 overleed, nog steeds wonende aan de PLaggenstraat 47, stond de hele familie even stil bij de gescheidenis van het huis.

Het huis was 73 jaar gehuurd door de familie! Werd als nieuwbouwhuis opgeleverd aan "OPA"  en werd nu pas, voor het eerst weer terug gegeven voor verhuur. In die 73 jaar is er slechts 1 persoon geboren.

Nu weet ik niet hoe het in de laatste 11 jaar gegaan is het het huis aan de Plaggenstraat 47. Maar tot 11 jaar geleden kon ik zeggen: het is MIJN GEBOORTEHUIS, want niemand anders is er in geboren.